Dorien Dek

Wij willen ons van de doorsnee loopaap onderscheiden, de aap die loopt in de tenue’s van Nike, Adidas, Asics en alle andere merken die slechts in toefjes andere kleuren op hun overigens gelijke kleding verschillen. We willen dat een nieuw merk voor ons wordt gecreeerd, we eisen exclusiviteit,…

U heeft geen bevredigende running gear kunnen vinden? Er zijn dan andere mogelijkheden, die iets prijziger zijn, doch exclusiviteit is onbetaalbaar, echter niet voor u! Vraag uw favoriete designer een set te ontwerpen, het nadeel is echter dat de meeste couturiers geen ervaring hebben in het…

Mechanische doping; toekomst of alweer verleden tijd?

Het algemeen dagblad komt op dinsdag 1 juli met een opvallend artikel; Geen grap; fietsen met mechanische doping. En als subkop: Hulpmotortje brengt renners stiekem extra power. Op de website is tevens een onderbouwing van dit verhaal te zien in een youtube filmpje.

Maar wat wordt er nou eigenlijk verteld?

De wielrenwereld is de laatste jaren al onderhevig aan enorme kritiek. Doping doping doping. Rasmussen zou dynepo hebben gebruikt, Riis gebruikte epo en zo zijn er nog tientallen, zo niet honderden op te noemen die zich schuldig hebben gemaakt aan het gebruik van stimulerende middelen.

Het nieuwste middel is volgens het AD dus geen middel dat we ons lichaam in zouden moeten spuiten om harder te fietsen, maar zou een verborgen motortje zijn in de racefietsen. Uiteraard weet geen enkele wielrenner daar van af. Laat staan dat ze er ooit over na zouden denken om op deze manier ‘de boel te bedonderen’. Want wielrennen is nou eenmaal een sport en sport hoort nou eenmaal fairplay met zich mee te dragen.

Wielrennen wordt, zoals iedereen weet, echter al jaren achtervolgt door dopingschandalen. De één na de andere topper wordt betrapt op verboden middelen, wat ons als toeschouwers doet denken; “wielrenners; zouden ze niet allemaal gebruiken? De één heeft gewoon pech dat hij wordt gepakt en de ander geluk dat hij het heeft kunnen verdoezelen en wellicht dat het team of de dopingautoriteiten er belang bij hadden dit niet openbaar te maken…”

Wielrennen werd voor mij de laatste jaren steeds minder leuk om naar te kijken, want wie zegt dat de winnaar van dit jaar niet een paar weken later van de lijste geschrapt zou kunnen worden, omdat er doping in het spel bleek te zijn? En de nummer 5 eigenlijk de nummer 1 blijkt te zijn. Wat is er dan nog zo leuk aan om deze sport te volgen? Of zou misschien het wielrennen de zondebok zijn en gebeurd het in alle sporten? Misschien dat er in de wielrenwereld een mening heerst; “iedereen gebruikt, dus ik ook. Ik doe alleen net of mijn neus bloed, want dat doet ook iedereen.”

Maar om terug te komen op het verhaal van het AD. Cassani toont in het youtube filmpje een racefiets met een motortje. Dit motortje zou een extra vermogen van wel 100 watt kunnen leveren. Dat wil zeggen; 27 km/u extra op een vlakke weg met goed weer. Dat is een enorm verschil. Je zou er niets extra’s voor hoeven leveren, want het motortje zorgt zelf voor het ronddraaien van het trapas. Het motortje zit in de zadelstang van het frame en helpt via de tandwiel het trapas aan te drijven, daardoor hoef je minder hard te fietsen. Oud-wielrenner Cassani toont het motortje en hoe deze werkt. En met het voorbeeld van de laatste overwinningen van Cancellara probeert men aan te tonen dat dit echt gebeurt en bestaat.

Is Cancellara in topvorm of komt er meer bij kijken? Volgens reacties op de site van het AD denkt men dat het niet mogelijk is dat dit motortje ervoor heeft gezorgd dat Cancellara net dat beetje extra’s heeft kunnen geven voor de overwinning. “Want”, zo zegt de één;“topsporters de iets groots presteren worden altijd beschuldigd van vals spelen en het zijn altijd die,die zelf nooit veel gepresteerd hebben allemaal afginst en jaloezie,Cancellara leverde een top prestatie.”  Een ander merkt op:“En waar haalt dat motortje z’n stroom vandaan, opgewekt door de dynamo in de trapas of voorwiel of zo? Het moet toch ergens vandaan komen, dus moet je zwaarder trappen om dat ding op te laden. Aangezien er toch altijd transportverlies ontstaat en een gedeelte van de opgewekte energie in warmte wordt omgezet lever je dus al trappend meer vermogen dan je terugkrijgt van het motortje. Knap van hem om dan toch nog te winnen. Oh ja, in accu’s in de fiets geloof ik ook niet, dat is extra gewicht.”

Cancellara: “Ik wil er niet al te veel over zeggen. Straks moet ik over zo’n onnozel verhaal nog een persconferentie geven en dat is het helemaal niet waard. Aan mijn fiets hebben nooit batterijen gehangen”, zegt Cancellara ferm in Gazet van Antwerpen.
“Dat moet toch ook lawaai maken? Eigenlijk is het best grappig. Maar het gaat nu zo’n leven leiden dat het dat niet meer is. Het is een triest verhaal, te gek voor woorden eigenlijk”, besluit de winnaar van de Ronde van Vlaanderen en Parijs-Roubaix.
“Na al die heisa zal niemand het nog aandurven”

Jean-Marc Vandenberghe is mecanicien van de Quick-Step-ploeg en weet meer over het motortje. “Volgens mij kun je het echt ongemerkt gebruiken. Een zoemend geluid wordt overstemd door het gejuich. De UCI is aan zet en moet nu controles uitoefenen”, klinkt het in Het Nieuwsblad. “Maar”, zegt Lefevere nog, “Fabian Cancellara was jeugdrenner bij Mapei. Toen al had hij een hele grote motor, hoor.”

In de PZC stond het volgende over de nieuwe doping: “Volgens de internationale wielerunie is er geen enkel bewijs van mechanische doping in het peloton. De technische commissie van de UCI werkt niettemin aan een scanner die verborgen motortjes in de frames moet detecteren. Bij grote wedstrijden zullen alle fietsen binnenkort worden gecontroleerd. Davide Cassani acht het effect van mechanische doping intussen bewezen. “Op deze fiets zou ik op mijn vijftigste nog een Giro-etappe kunnen winnen. Met een druk op de knop rijd je zo vijftig kilometer per uur”, betoogde de Italiaan, tegenwoordig wielercommentator bij de Rai. Saillant detail: het is niet de eerste keer dat Cassani na zijn carrière voor opschudding zorgt. In 2007 was het zijn getuigenis die de val inluidde van Raborenner Michael Rasmussen.”

De meningen zijn dus nog erg verdeeld. Want; klopt dit filmpje wel? Proberen we niet weer wielrennen in een kwaad daglicht te brengen? Of blijken de geruchten waar te zijn? Blijkt; ‘Waar rook is, is vuur’ in dit geval dan wel weer op te gaan? Wanneer gaan we weer eens met z’n allen Lance Armstong onder de loep nemen? Waarschijnlijk als hij dit jaar de Tour de France weer gaat rijden. Want deze man blijft ons verbazen, maar kan het wel wat hij doet? Kan hij het fysiek of kan hij het met behulp van..? De fietsen met deze motortjes zullen inderdaad dan niet meer bestaan, er zal dan een ander motortje zijn wellicht. Eentje die ergens anders vertopt zit… Of misschien is het verhaal klinkklare onzin en vind meneer Cassani het leuk om de boel eens flink in de war te gooien. Hoe dan ook; de wielrenwereld blijft ons shockeren… Want; Wat is er nog echt in deze wielrenwereld? Uiteraard blijft het zo dat deze topsporters allen een talent hebben om hard te fietsen, de één wat meer dan de ander. En ja ze willen allemaal winnen. Hoever wil je gaan? Als iedereen ‘gebruikt’, gebruik jij dan ook maar? Als toch iedereen het doet? Of probeer je nog een stap verder te gaan? Als iedereen al doping gebruikt, moet er dus nog meer bij komen om alsnog de beste te worden. Is dat deze mechanische doping? Wat is de volgende stap; genetische manipulatie? Of is dat stiekem ook al zover? Zijn er al wielrenners genetisch gemanipuleerd om de ronde van Vlaanderen te winnen? Is dit het ‘nieuwe wielrennen’ of zijn het fabeltjes? Wie zal het zeggen…. Waarschijnlijk krijgen wij toeschouwers, krantlezers, sportliefhebbers alleen het topje van de ijsberg te zien. Wat er daadwerkelijk nog meer achter de schermen gebeurd zal voor ons altijd een geheim blijven. Een raadsel of misschien is dat ook een fabeltje…. Wie zal het zeggen?

Yes; recessie!

Recessie; oh nee :-( of ooh JA!

Tijdens recessie of economisch slechtere tijden zijn er meer scheidingen, meer relaties die stuk gaan, minder vakanties te boeken, minder spaargeld, minder werk, minder stages, minder minder minder. De recessie zou oh zo slecht zijn voor ons, want we hebben minder te besteden, want we hebben geen werk, want… Er zijn genoeg redenen op te noemen.

Ik wil zeggen; lang leve de recessie, ik omarm de recessie. Wij hadden dit nodig. Zeker in het nog steeds rijke Nederland. Misschien minder te besteden, maar wat komen we nou werkelijk te kort? Maar dat terzijde. Ik omarm de recessie. Mensen gaan eindelijk weer nadenken. We nemen niet alles meer klakkeloos aan, kopen niet alle ‘ongein’ om het hebben of omdat we het geld toch niet missen. Nee we gaan weer nadenken; hebben we het nodig? Of kunnen we het ergens beter of goedkoper krijgen? Kunnen we het anders doen? Is er een andere oplossing? We gaan nadenken over verschillende mogelijkheden wat onze creativiteit vergroot. En wat is er nou beter voor onze economie dan creativiteit..?!

Meer zzp’ers starten tijdens de recessie. En ja dat komt ook, omdat er geen werk genoeg is. Maar deze zzp’ers moeten heel creatief zijn om werk genoeg binnen te krijgen en brood op de plank te brengen. Niet alleen zzp’ers moeten ‘betere’ marketing gaan voeren, ook bedrijven. Mensen kopen niet zomaar meer jouw product. Nee er moet een reden zijn en die moet goed zijn. Daarnaast moet de prijs-kwaliteit verhouding geoptimaliseerd worden. En ga zo maar door.

Nieuwe ideeen worden geboren tijdens recessie of economisch slechtere tijden. Dat leidt er toe dat we weer naar een piek toe kunnen groeien. Op het hoogtepunt van deze piek, worden we weer ‘slap’; makkelijk misleidt door reclames, minder actief op de werkvloer; het geld stroomt immers toch binnen. We raken eigenlijk onze interesse kwijt, onze inzet, onze ik.

We gaan nadenken over wat we nou eigenlijk ook alweer wilden met ons leven. Je nam misschien alles voor lief; het vreemdgaan van partner wellicht. Maar is hij/zij wel diegene waar je mee oud wil worden? We gaan weer nadenken. We gaan ons persoonlijk kunnen ontwikkelen.

Vrouwen gaan vaker naar de kapper, gaan meer kleur dragen en kortere rokjes. We gaan ons allemaal weer beter verzorgen, want we nemen niet alles meer voor lief. Wat hadden we het toch goed! We realiseren ons weer hoe goed we het in Nederland hebben, maar ook; we moeten ons gedrag positief veranderen. We moeten weer aardiger worden tegen onze medemens. We flirten weer vaker met elkaar, proberen ons weer beter in de markt te zetten. Want we hebben het goed. We hebben het nu wat minder, maar des te meer genieten we van de dingen die we hebben en kunnen doen. Misschien een vakantie minder, maar wellicht wel de beste vakantie in jaren.

We zien weer de goede dingen in elkaar en proberen ons te verbeteren. We willen weer groeien, creatief zijn, actief, flirten, houden van het leven… Ik hou van de recessie!